Czytelny zestaw dla instytucji
Zestaw materiałów jest przygotowany tak, aby odbiorca w sądzie albo urzędzie rozumiał go bez dodatkowych wyjaśnień: co otrzymał, skąd pochodzą materiały, czy są zgodne z zarejestrowaną wersją i kto wykonał czynności. Ocenę materiału podejmuje sąd albo organ; w teczce ujęte jest to, co trafia do dalszego obiegu.
Tak wygląda zestaw po stronie odbiorcy
Przykładowy zestaw. Wybierz pozycję, aby zobaczyć informacje dostępne bez otwierania każdego pliku oraz sposób oznaczania braków.
Pozycja czytelna — źródło i wersja opisane.
Przykładowy zestaw — dane poglądowe. Rzeczywisty zestaw odbiorca sprawdza w swoim środowisku.
Etapy odbioru przez instytucję
Każdy plik otrzymuje opis źródła, wersji i osoby przekazującej.
Odbiorca otrzymuje spis pozycji, historię czynności i instrukcję sprawdzenia.
Plik porównuje się z wersją zapisaną w teczce albo w spisie zestawu.
Sąd, organ albo arbiter ocenia materiał w swoim zwykłym trybie.
Dodatkowe informacje w zestawie
Zewnętrzny plik lub strona WWW są ujęte w tym samym spisie co zastosowane zabezpieczenia i poświadczenie pochodzenia materiału.
„Wgraj eksport lub dokument”
Nadawca dodaje gotowy plik z zewnątrz: eksport rozmowy, wiadomość e-mail (.eml albo .mbox) lub dokument Office/PDF. Zestaw zawiera transkrypt oraz odrębne informacje o posiadaniu pliku i deklarowanym autorstwie.
„Utrwal stronę”
Treść spod adresu WWW jest zapisywana po stronie serwera. Adres, status odpowiedzi, tytuł i czas zapisu trafiają do spisu zestawu.
Zabezpieczenia materiału
Przy każdym materiale wskazany jest odcisk, znacznik czasu i status kwalifikowany — wyłącznie gdy został zweryfikowany.
Poświadczenie pochodzenia materiału
Podpisane poświadczenie pochodzenia materiału, które odbiorca może sprawdzić niezależnie.
Wdrożenie powinno potwierdzić, że odbiorca rozumie zawartość zestawu i szybko rozpoznaje brakujące informacje.